Aste bete juxtu falta da bidaiari ekiteko eta hau da 24 egunez egingo dudan bidaiaren nondik norakoa. Hau erreferentzia bat besterik ez da, ikusi “behar” diren tokiak eta hiriak azaltzen direna. Gero bidaiak erabakiko du nondik nora, zenbat denboran, nora desbideratzen naizen, hau edo hura ikusiko ote dudan…
Bidaia Bangkok-en hasiko dut bertan gau bat eginez goizean goiz Myanmarreko kapitalera joateko, Yangon. Bertara bueltatu behar dudanez iristen naizen egun hori bakarrik dedikatuko diot, merkatu beltzean dirual aldatu eta hegaldi bat erosteko Inle Lakura. Bidaiko tokirik interesgarriena izan behar du eta egun dexente pasa nahi ditut han eta ahal bada trekkin bat egin Kalaw-ra.
Hemendik Mandalay-ra joko dut, kasik eskala gisa erabiltzeko Hsipaw-rako bidean. Trenez egin nahi nuke bidaia, joateko behintzat pasaiak ikusgarriak omen dira eta. Mandalay inguruak ere harakatu behar direnez moto bat alokatzen saiatuko naiz eta Bagan aldera joan, barkuz, ibaitikan.
Bagan, Cambodiako Angkor Wat tenpluekin alderatzen dute… ikusgarri izan behar du.
Denborak erabakiko du, hondartzaldera jeisteko astirik dudan (nahiago ez bada horrela) eta Yangon-en beste egun bat pasa ondoren Bangkok-en egingo ditut azken bi egunak.
Azaroaren 17tik Abenduaren 11era Myanmar-era joango naiz eta lehen pausoa Visa lortzeko egin beharrekoa egitea izan da. Horretarako, lehenik eta behin Myanmar-eko Berlin-eko Enbajadako web orrira joan behar da http://www.botschaft-myanmar.de/ eta “Visa & RMP” jartzen duen tokian klik egin ondorem PDF-an dauden “Visa Tourism Form” dokumentua jetsi eta inprimatu. Orri horietan ipintzen du egin beharrekoa.
Dokumentuaren bi kopia bete eta argazki bana itsatsi dokumentuei eta ondoren karta zertifikatu bat bidali Berlineko Enbajadara bertan gauza hauek sartuz:
Dokumentuaren bi kopiak siñatuak eta argazkiekin
25€ Visa ordaintzeko
Gutxienez 6 Hilabeteko balioarekin izan behar duzun Pasaporte originala
Beste sobre bat zure helbidearekin (bertan sartuko dute eta bidali zure pasaportea)
10€ tramitazio gastuentzako
Guzti hau sobre batean sartu, eta zertifikatuta bidali behar da helbide honetara:
Embassy of the Union of Myanmar, Thielallee 19, 14195 Berlin
Hori da egin dudana, gaur irten da… ea 2 astetan edo etxean dudan pasaportea Myanmarreko Visa-rekin!
Hurrengo pausoa Hegaldia hartzea: Donostia – Bangkok – Donostia (Bilbotik baina merkio!)
Zita genuen bertan, gu itzultzen ginen bitartean Maitane Sri Lankara zihoan eta Dubai-en eskala zuenez guk bezala, eguna elkarrekin pasa behar genuen. Bere motxila galdu ziotela esanez azaldu zen Maitane
Gure motxilak konsignan laga, planing txiki bat egin eta Dubaieko berotasunean sartu ginen.
Torre bikiak dauden tokiraino hurbildu ginen metroz eta beroa bazela baina “eramangarria” zela konturatu, goizeko zazpiak ziren, eta zer egongo ziren, 32 gradu?
dubaiko erailkuntzak
berorik ez
Apur bat ibili eta gosaltzera, orduan konturatu ginen Ramadam-a zena eta ezin zela ez jan ez edan!!! Ezkutuan aritu behar izan genuen beraz!
Ramadam moment
Ordurako, goizeko 10ak edo 11ak iada beroa askoz ere nabarmenagoa zen 40 gradutik gora.
Taxi bati esker palmera erraldoian zehar ibili ginen… Markagailuak 45 gradu markatzen zituenean. Dubaien taxiak egia esan ez dira hain garestiak, aeroportuan taxira igotzea (bajada bandera) bakarrik 25 dhs dira eta ondorengo kilometroak 1,5dhs edo. Aeroportutik kanpo, igotzea 3dhs dira.
A zer nolako eraikuntza zarrak dauden Dubaien! Gu ziur geunden erdiak hutsik zeudena, han ez zen mugimendu askorik nabarmentzen eraikuntza puska haiek denetan!!
Dubai erailkuntza bat
Lehen “paradatxoa” Dubaiko palmera itxurako irla artifiziala bisitatzea izan zen taxitik bertatik… kilometroak eta kilometroak, eraikuntzak, etxeak, hotelak..
Ondoren munduko 7 izarretako hotelaren ingururaino hurbildu ginen, ezin da barrura sartu erretserbarik ez badago, eta bertan merkeena zer izango dira, 1000€?? Hotel honen sabaian jolastu zuten behin Nadal eta Federerrek partida bat.
Taxitik irten, 2 argazki atera eta taxiko haize egokituan babestera, beroak kalean denbora gutxi egotera gonbidatzen zuen!
7 izarretako hotela
Taxiak munduko eraikuntza luzeenaren oinetan utzi zigun, 838 metroko eraikuntza zarra, lepoa asko luzatu behar zen punta ikusi ahal izateko!!
Munduko dorrerik altuena
Beroak inguruko zentro komertzial batetara eraman zigun eta barrez lehertzen ginen gure inpresioekin kaleko infernutik, edozein eraikuntzetata sartu eta bertako hotza jasotzean, ze alibio! Edo alderantziz!
Sofa batzutan indarberritu eta Zoko bat ikusteko ahalegina egin genuen baina , edo taxistak ez zigun ulertu, edo nahi zuena egin zuen. Total, ez genuela nahi genuena lortu eta horrela aeroportura itzuli ginen azken orduak pasatzera.
txoruana iten
Gauez ikusteko gogoarekin gelditu nintzen, badakit inoiz berriz Dubai zapalduko dudana, beraz, bitartean… jarrai dezatela eraikitzen!
Azken egunak direla eta Colombo aldera abiatu behar genuen. Nahiz eta Aeroportua Colombokoa den, hobe da Negombo izeneko kostako herri batetan pasa azken orduak, aeroportutik 15km- tara eta tuk-tuk bidez 600rupiatara bait dago, Colombo kapitaletik ia ordu betera.
4 ordu izan ziren autobusez Galletik – Colombo ra joatea eraman zigun denbora. Bidaia gogorra izan zen 100km soilik egiteko. Zail da ulertzea Sri Lankakoen garraio sistema honen funtzionamendua, nekez pasa ahal dute 50km/h -tik.
Azken guesthouse -a hartu eta herri aldera bueltatxo bat ematera. Herri arrantzalea eta kristaua da Colombo gehienbat, elizez josia. Urrutira, eliza baten teilatuan, Kriso erraldoi bat ikus zitekeen, eliza baten kanpoaldean bidegurutzearen eskulturak zeuden… Herriari bueltatxoa, hondartzan denboraldi bat eta lotara.
Hondartza egia esan ez da beste mundukoa… Kilometroak eta kilometroak bai, baina area zikina dago, oinak beltzak geratzen direla. Itsasoa bera ere mugitua, eta marroi kolorekoa arearen eraginez. Baina tira!
Negomboko kanala
Hurrengo egunean, azken eguna Sri Lankan, goiza Negombo bisitatzen pasa genuen. Arrantzaleek nola arrainak itsasontzietatik ateratzen zituzten… Bada arrantzale pila Negombon! Eta arrain merkatua ere bisitatu genuen, ez du Getariako lonjaren antza handirik!! Jeje
Negomboko arrantzale bizitza
Arratsaldea hondartzan bota genuen. Gautzen ari denean, apurka apurka hondartza bertako jendeaz betetzen da, batzuk paseatzen, familiak afaltzen eta beste asko Kricket deporte nazionala praktikatzen.
Afaldu eta 20:00 aldera ekin genion Dubairako bidaiari.
Autobusez egin genuen Tangalletik Gallerako bidaia… 60Km eta bi ordutik gora. Ainsss eta hori gure gidaria suizida bat zala! Sinestesina da hemengo garraiobideena… oso oso oso oso mantsoak!
Galleko hiria
Galle fortifikazioa batez babestua dago eta bertan, elizak, mezkitak aurki daitezke… ez da gauza handia hemen egin daitekeena. Bertan paseatu, erosketak egin eta horrela pasa genuen eguna.
Galle
Galle
Nahikoa barre bota genuen izan ere bertako artista baten CD bat erosi genuen eta kasualitatez, beste artista famatu bat azaldu zen han, bioklipa grabatzen
Galle
Galle
Hurrengo egunean, autobusez lehenbizi Colombora eta handik Negomborako bidea egingo genuen, aeroportutik 15km-ra dago kostaldeko herri hau, gure bidaiaren amaieraaaaaaaaaa
Trenean egin genuen bidaia, Aramaio’s four-ekin batera Nuwara Eliyatik Ella-ra doan bidea. Bertan Te plantazio ikeraggarri handiak ikusi ahal izan genituen, mendiak, soroak eta soroak te plantazioez josiak. Bada lana te hori dana jasotzen redioooo. Berehala, denbora gutxira, igerri genuen eguraldi aldaketa eta arropak eransten hasi. Nwara Eliyako freskotasuna alde batera utzi eta berotasunean sartzen joan ginen piskanaka. 3-4 orduko bidea izan zen Ella herrira iristen erman gintuena. Herri txikia, gauza gutxi bertan, baina segituan gustatu zitzaigun.
2 logela hartu genituen, 3naka banatuak eta eguna amaitu aurretik Little Adam’s Peak-era joatea erabaki genuen giro ezin hobea zegoela aprobetxatuz, eta zerbait egiteko gogo biziz geundela konturatuz. Little Adamas Peak, gertu dagoen muinoatxo bat da, ordu bat da joan etorria egiten eta bideak eta paisaiak asko merezi dute. Te plantazioetan barrena igotzen zara eta tontorretik, bista paregabeak daude bailarara. Bertan txoroarena egiteko aukera ere izan genuen eta zenbait argazki atera:
Little Adam's peak bidean
Little Adam's peak bidean
Little Adam's Peak
Little Adam's Peak
Little Adam's Peak
ella's rock
Zerbait afaldu eta gauean gure guestahouseko terrazan eseri eta musaldia izan zuten Aramaio’s four -ekoek, motxila txikiaren kargu nor egingo hurrengo egunean. Hori zen jolasten zutena.
Etxeko andrearekin hizketalditxoa, gosaldu, dana prest utzi eta Ella’s Rock izeneko mendira egin genuen trekking bat hurrengo egunean. Hori da, Ella -ko atrakzio prinzipala. Guztira, joan etorria egiten 3-4 ordu izan ziren, eguzkia eta beroa lagun. Tontorreko irudirik orain ezin dut jarri (ez dut eskura) baina Gar -ek eramandako gaztak indarrak berritu zizkigun!
Bidean Te plantazioak pasa genituen ere, baina Little Adam’s Peak -ekin alderatuz, azken hau, politagoa dela esan daiteke.
Ella's Rock
Bueltatu, Koffu bat bazkaldu eta herri guztia aztoratu zuen kobra bat ikusten deboralditxo bat pasa ondoren, seiron artean kontratatu genuen Taxia hartu eta hondartza aldera abiatu ginen 15:30ak inguruan, 18:30etarako iristeko esperantzarekin.
Tangalla bidean
Iritsi eta inoizko hotelik merkeena aurkitu genuen, hondartza 10 pausura, beraz, bainu bat hartzeraaaaaaa! Gautu zenean lehen aldiz arraina eskatu eta afal aurretik bueltatxoa ematea otu zitzaigun. Hamar pausu nahikoa izan ziren konturatzeko gu ginela hango turista bakarrak.
Gu herrian geunden, eta giri danak bakoitza beraien Resort eta horrelakoetan. Herrian guesthouse eta Hotel mordoa zeuden, baina denak hutsik… Azarotik – Martxora izaten omen da hango tenporada… bai izan ere!
Gauean, “parrandatxoa” egin genuen Guesthousean, zerbezak lagun jolasetan jolasten pasa genuen gauaren zatirik luzeena, baina 1:00etatarako danak lo geunden. Hurrengo eguna hondartzan pasa genuen eta arratsaldean agurtu ginen Aramaio’s four -etaz.
Gar eta biok, denbora gehiago genuenez, eta hau merkea zelako, bertan gau bat gehio bota genuen, Galle aldera abiatu aurretik.
Kandyk nolabait Hanoi (Vietnam hiriburua) dakarkit burura, hiri “handia”, lakua da hiriko ardatz… Lehen gauza lakuari bira ematea izan da, eta bertan irlatxo bat duela konturatzea, baita dordoka eta lagarto herraldoi batzuk bizi direla deskubritzea ere.
Bira eta bira, pausoak pauso, iritsi ginen elefante pila eta gente piloa zegoen Temple of the Sacred Tooth Relic tenplura. BErtan, hantza denez, Busha eorztu zutenean geratutako hortza gordetzen dute, zerbait sakratu bezela, eta justu orain ospatzen diren jai hauetan, hortz hori ateratzen dute kalera elefante, dantza eta su jokuen prozesio batzuekin. Elefante pila, jente pila parte hartzen eta 1.5 orduko ikuskizuna! Gehiegitxo gure gusturako!
Tenpluko sarrera
Tenpluan, jaiak izanik, jende piloa zebilen beraien errezoak eta eskeintzak egiten
Eskeintzak egiten
Tenploaren aldamenean, museo bat zegoen eta bertan ari ziren elefanteei jarriko zizkieten arropak atontzen. Hor bertan, kuadro batzuen bitartez hortz sakratuaren historia azaltzen zen
Hortz sakratuaren historia irakurtzen
Jendea arratsaldetik zegoen kalean eserita, kontutan izanda jaia 20:00etan hasi zela, 1.5ordu iraun zuela….. gehitxo ez? prozesioa pasatzen zen kaleetako denda eta negozio guztiek, beraien aktibitateak geratu eta ahal ziren toki guztiak ahulkiez bete zituzten eta horiek eskeintzen zizkiguten, 30dolar, 3000rupia… exageraoooos! baina giri batzuk han zeuden patxal patxal eserita, lehen ilaran… gu 19ak aldera urbildu ginen eta tokitxo bat hartu eta bertatik ikusi. Polita izan zen, bertako jendearekin inguratuta hura ikustea, umeek elefanteak ikustea nola bizi zuten ikustea… gure gusturako luzeegia izan zen baina polita ere bai.
prozesioa
Amaitu zenean, gure inguruan zeuden danak agurtu gintuzten eta hotelerako bidea hartu genuen panoramika hau lagun:
Kandy panoramika gauean
Hurrengo egunean Jardin botanikoa bisitatu genuen, Kandy herritik gertu dagoena… bertako atrakzio nagusia Java zuhaitz herraldoia da, 200m karratu estaltzen zituena… baina oh surprise surprise.. 1100rp ordaindu eta moztuta zegoen!! bada ala ere nahiko landare ta letxe.. baita jesukriston saguzarrak ere!
Gauean, bigarren aldiz ikusi genuen prozesioa, baina oraingoan zatitxo bat bakarrik, Hortzarekin doan elefantea ikusi arte. Baina apur bat desberdina zela ikusi genuen, dantzak desberdinak zirela…
Hurrengo egunean, esnatu eta autobusez egin genuen Kandy – Nwara Eliya-rako bidea… 1800 metrotan dagoen herrixka bat da, eta mundu osoan famatua den Tea bertan jasotzen da. Paisaia ikusgarriekin egin genuen mendian gora, bispa paregabeak. Hotela hartu eta autobus batekin Pedro Tea Factory-ra urbildu ginen, tearen prozesua nola den ikusteko esperantzaz… baina igandea izanik…. Itxita!! Herrira bueltatu eta buelta bat ematen ari ginela, Aramaioko 4 euskaldunekin topatu ginen eta zerbeza batzuk hartzen amaitu eguna hemengo pub batean.
Gaur, orain, trenera goaz eta Ella izeneko mendiko beste herri batera joango gara. Treneko bidea ikusgarria omen da, eta Ella bertan trekking bat egingo dugu Aramaiokoekin batera hondartza aldera abiatu aurretik.
Oraingoan ere argazkirik ezin igo… kablea ahaztu zait! beraz interneteko batzuk jarriko ditut
En fin! Anurhadapuratik goiz jeiki autobus geltokira urbildu eta Danbulla-rako autobusa hartu genuen, bertatik segido Sigiriya izeneko herrira. Hemen jendea ain da jatorra, autobus gidariak Nilmini Lodge lo egin behar genuen tokiaren ate aurrean utzi zigula, eta 1500Rupiarengatik bagenuen lotarako tokia.
Berataino urbiltzeko arrazoia mendi edo munoatxo hori igotzea da, aspaldi batean bertan templua eta harresiak zeuden:
Sigiriya panoramica
Sigiriya tenpluaren ruinak (Gar traduction)
Egia esan tokia nahikoa handia da, eta ikusgarria ere. Gainera zortez eskola ume batzuekin bisitatzea tokatu zitzaigun eta nahiko barre egin genuen heurekin, baina batez ere heurek gure kontura. Karakol eskilaretan gora, behera, hara eta hona…eskilarak eta eskilarak umeak eta beroa…baina gustora! Hona hemen azken parteko sarrera. Ikusten diren hatz handi horiek, orain garai bat, lehoi baten figura baten parte dira, hatz taimaina ikusita, ikeragarria izan behar zuen!
Sigirya sarrera. Lehoiaren ruinak
Eguerdirako amaitua genuen bisita eta eguna betetze aldera Dambulla herrira joan ginen bertako monasteri eta kobazuloak ikustera, azkenean ikusi ez genituenak sarrera ordaindu behar zelako eta guk hartu genuen Round Ticket famosuaren barruan sartzen ez zelako. Bai ikusi genuena ondoko monastegia izan zen, bere budha herraldoi eta guzti:
Dambulla Temple
Sigiriyara itzuli 18:00ak alderako, dutxa bat eta afaltzera inguruko “jatetxe” batetara… kriston fruta entsalada eta noodles batzuk, ondoko dendan izozkia eta hoteleko terrazan jarri ginen beste giriekin irakurketan, tertulin..baina gure artean…hemen jendea bere bolara doa! parranda egin genuen eta 22:00tarako lo!
Gaur, lo geratu gera eta 7:00etan jarri gara martxan. Fruta entsalada gosaldu eta Danbullara joan gara buses. Bertan batekin hizketan jarri eta Kandy-n jaiak direna kontatu digu eta Sri Lankari buruzko beste gauza pila. 3 ordu eta 100rupia bakoitza beranduago Kandy-ra iritsi gara.
Kandy
Bertan lotarako toki bila hasi eta prezio exageratuak aurkitu ditugu baina azkenean 2000rupiagatik (2000peseta) nahiko toki itxurazkoa topatu dugu bi gauetarako. Asuntoa da hemen jai handia dagoela eta prezioek gora egiten dutela. Oraintxe bertan kaleak jendez tope daude,jendea lurrean eserita dago arratsaldeko 15:00etatik eta jaia 20:00etan hasten da. Denda guztiek aulkiak jarri dituzte toki guzti guztietan eta eserleku horietan esertzeko eskeintzak egiten dizkizute X rupiarengatik. Guk non edo non ikusiko dugu, baina ez gara 4 ordu zain egongo! Hemen oraindik 17:00ak dira eta 18:00ak aldera iluntzen du!!
Kandy Esala Perahera da jaiaren izena, 10 egunez luzatzen da eta gaur bigarrena da. Lehen 6ak lasaiagoak izaten omen dira eta azkena, ilargi betearekin batera, izaten omen da esanguratsuena. Jaia, hatza denez, 5 prozesioetan banatzen da, eta su dantzariak, timbalak eta elefanteez osatua egoten da. Gu bai herrian elefante asko zeudela… hau da internet-en topatu dudan jai horren argazki bat, ikusiko duguna beraz!
Colombo Kapitalera iritsi eta autobus publikoa erabiliz joan ginen Colomboko tren estaziora, bertatik iparraldera jotzeko, Anuradhapur-ra. 290 rupia (290 peseta bakoitza) ordaindu genuen 13:45etan irteten zen trena hartzeko eta ordu pare bat Colombon paseatu ondoren hartu genuen bera. 5 ordu eta gaua iritsi ginean iritsi beharreko tokira…. Hotela eta ohera…leher eginda!
Gaurko eguna Anuradhapura bistatzen pasa dugu bizikleta batzuk alokatuta. Anuradhapura konparatzen dute Cambodiako Angkor Wat tenpluekin edo eta Myanmarreko Bagan-ekin… bina konparaketak ez dira justuak… Anuradhapuran interesgarriena Sri Maha Body zuhaitza da… Bodh Gaya (India) arbolaren eskeje bat.. baina ez zuhaitza beragatik baizik eta inguruan sortzen den guztiagatik.
Eguerdirako amaitu dugu inguruak ikusten eta autobus bat hartu ondoren 20minututan Mihintalen geunden, inguruko herrxka bat. 1900 eskailerek eraman gaituzte munoaren tontorrera, bertan Budha erraldoi bat, dagoba bat eta “meditation Rock” izenekoa zeuden ikusgai…baina baita bista eder batzuk ere.
Erosketa batzuk egin eta Hoteleruntz goaz, bihar Sigiriya izeneko herrixka aldera ateko.
Dubaiko aeroportuan gaude… orain arteko hegaldi guztiak primeran joan dira… Jaten ere gustura eman digute, txokolatinak oparitu ere bai… Horrela nola gaizki hitz egin konpainia honetaz?? Marketinga egiteko modu aparta!
Eta beno! Azken begaldia hartu eta Colombora iritsiko gara goizeko 6:00ak aldera segituan trena hartzeko Sri Lanka iparraldera…
Jipoitxoa dugu aurretik oraindik, baina gustuko tokin…. Aldaparik ez!!
Iker Ibarguren(1979).