CakePHP alde batera laga eta Symfony ikasten hasi nintzen aste batzuk. Aurkitzen dudan dokumentazio guztia nonbait batzeko aldera eta beti eskuragarri izan behar izaznez gero ere, blog-ean edukitzea erabaki dut, eta horrela inoiz akaso besteren bati ondo etorriko zaio ere.

Hasteko, sistema eragilea prestatzeko ondo pauso hauek jarraitu nituen:
- http://netbeans.org/kb/docs/php/configure-php-environment-mac-os.html

Ondoren Symfony framework bera instalatzeko hauek:
(http://www.tech-recipes.com/rx/2884/os_x_how_to_install_symfony_into_mamp/)

Now, I already had MAMP installed from my previous project of installing wp using MAMP in OS X.

If you do not have it, go ahead and download MAMP. Mount the MAMP dmg and drag the folder directly into your applications directory. Do not use a subdirectory.

Open the php.ini text file in a text editor. It should live here:

/Applications/MAMP/conf/php5/php.ini

Change the memory limit to 32M by editing the memory_limit part of the file to the following:

memory_limit = 32M ;

Save the file and close your text editor. Now fire up your terminal…

Now we are going to move leopard’s php to a safe place…

sudo mv /usr/bin/php /usr/bin/php-old

Link the MAMP php into where leopard’s php used to be…

sudo ln -s /Applications/MAMP/bin/php5/bin/php /usr/bin/php

If you have PEAR already installed, we are going to move it as well. If you don’t have PEAR, this will obviously error out which you can ignore.

sudo mv /usr/bin/pear /usr/bin/pear-old

Link MAMP’s PEAR into bin…

sudo ln -s /Applications/MAMP/bin/php5/bin/pear /usr/bin/pear

The following two commands will use PEAR to download and install symfony.

pear channel-discover pear.symfony-project.com
pear install symfony/symfony

Now place link symfony into bin…

sudo ln -s /Applications/MAMP/bin/php5/bin/symfony /usr/bin/symfony

If everything has worked correctly, you should now be able to fire up symfony from the command line.

Now that you have it installed, try working on the first symfony tutorial.

I originally got the majority of these directions from the following thread.

Listo! Honekin iada prest gaude Symfonyrekin lanean asteko. Ikasten hasteko onena Symfonyren web orrian dagoen dokumentazioa irakurtzea da, eta batez ere Jobeet proiektua garatzea, pausuz pausu, explikazio guztiekin proiektu oso bat garatzen da symfony eta bestelako teknologiak erabiliz.
- http://www.symfony-project.org/jobeet/1_4/Doctrine/es/

Dokumentazio horrez gain, orain aste batzuk Castelloneko Unibertsitatean izandako Symfony jornadetako bideoak gehituko nituzke. Symfony eta inguruko beste hainbat tecnologiei buruz hitz egin zen bertan, hitzaldiak bideoan grabatu eta mundu guztiari eskuragarri ipini dituzte:
- http://vimeo.com/channels/symfonydecharlas

Ea ea… gauza gehiago… ah! subversion… Jobeet-eko tutorialean Subversion erabiltzen dute baina nik nahiago izan dut behin hasita, Git sistema erabiltzea eta bera darabilkit. Netbeans-erako bada plugin bat, nbgit izanekoa.
-  http://nbgit.org/

Eta amaitzeko, Git erabiltzen ikasi nahi izanez gero, hemen aurki daitezke hainbat screencast:
- http://www.gitcasts.com/

Horrekin nahikoa momentuz.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=dgTFqyIDpQw&feature=player_embedded#[/youtube]

Google Rusia-ko gendeak Transiberiano trenari buruzko tour birtual interesgarri bat egin du. Bertan, trenak burutzen dituen 9.288kilometro google maps-en editatu eta bideo eta estekez bete dute orria. Moskun hasi eta Vladivostok (Japon-etik gertu) amaitzen den ibilbidea, 7 ordu erabilpen pasatzen ditu, 12 regio eta 87 hiri.

Ibilbideak 8 egun eta 7 gaueko luzapena du eta hau da Google-k prestatutako web orria, irakurketa gomendagarri eta bisitatzen diren lekuak geolokalizatuta google maps bitartez.

http://www.google.ru/intl/ru/landing/transsib/en.html

Post hau idatzi nahi dut Burma ezezaguna zaizuen guztientzat, inoiz aditzera ere izan ez duzuenentzat.

Mapa batean errez koloka daiteke, eta aurreko Post-ean egin nuen, ikus dezakezuenenez Tailandia eta India artean dagoen herrialdea dela esan daiteke (naiz eta muga gehiago izan)  baina bertara iristeko bide bakarra egazkina da.

1.962. urtetik, Junta Militarraren diktadurapean dago Burma-ko herria, eta orain bi urte liskar larriak izan ziren herrialde guztian zehar (justu nik bisitatzea nahi nuen garaian). Myanmar izenez da ezaguna gaur egun (Herri liluragarria esan nahi du Birmanieraz), Junta Militarrak aldatu zion izena eta Hiriburua Birmaniari… dena den, herrialde bat herritarrek osatzen dutenez, eta hauk beraien herrialdeari Burma(Birmania) deitzen diotenez, nik ere ala egingo dut.

Orain ez denbora asko teleberri askotan ikusi ahal izan genuen Burma han gertatuko errebuelta medio. 2007ko abuztuan gobernuak gasolinaren prezioa neurrigabeki igotzea erabaki zuen eta erregimenaren aurkako  mugimenduek aurre egin zieten herria kalera eramanez.  Honetan, monjeek artu zuten ardura handiena, Burmako monjeak manifa eta kaleak hartzera iritsiz protesta pazifikoak eginez Junta Militarraren aurka eta aldaketa politiko eta sozialak exigituz.

Urte berdineko Irailetik aurrera 20.000 pertsona, 10.000 monje budista eta beste hainbeste jarraitzaile Rangun iriko kaleetan manifestatu ziren demokrazia eskatuz, eta baita, beraien elkartasuna helaraziz Aung San Suu Kyi, oposizioko liderrari, etxeko arrestuan dagoena urte luzeetan, 1990 urtean presidente izateko autatua izan zena.

Agerikoak dira biolentzia gertakizunak Burmakoak ez diren etnien aurka (ia populazioaren erdia), edota oposizioari. Agerikoak ere esklabutza eta lan behartuak beraien herritarrei, adiezpen askatasun eza eta asanbladan biltzeko  debekua…

1988. urtean erregimenaren aurkako protestetan mila pertsonatik gora hil ziren.

Guzti honi, herrialdeak jasaten duen boikot ekonomikoa gehitu behar zaio, estatu batuak (nola ez) ezarritakoa, Burmako produktueen inportazioa blokeatuz eta bertako entitateei maileguak debekatuz. Boikot honek, erregimena itotzea du helburu, baina jakina da agintariek beti aurkitzen dutela beraien poltsikoak betetzen jarraitzeko bidea, beraz, blokeoa pairatzen dutenak, herritarrak beraiek dira… eta hemen sartzen naiz ni, eta nire laguntza. Argi azaltzen da Lonely Planet gidaliburuko lehen orrietan:

“Creemos que el turismo es una de las pocas industrias a las cuales el pueblo birmano aún tiene acceso, en términos de ingreso y comunicaciones. La gran mayoría de los locales sí quiere visitantes, y es menos probable que ocurran abusos los derechos humanos en aquellas áreas donde la comunidad internacional se haga presente”.

Beraz, herriari laguntzeko bidea da ni handik bidaiatzea eta hango herriaren berri izatea, bi modutan gainera:

Turismoak erregimenaren indarra ahultzen du, turistak handik gabiltzala ez da hain gogorra beraiek egin ahal dezaketen errepresioa, herria babesten da hortaz.

Bigarrenik, taldeka bidaiatu ezkero, diru multzorik handien gobernuarentzat doa, aldiz, bakarka joan ezkero, nik hautatzen dut nola bidaiatu nahi dudan, non lo egin nahi dudan, non jan nahi dudan…. herriarekin arreman zuzenagoa dut eta nire dirua noren eskuetan uzten dudan ikusi ahal dut.

… bigarren amets hau, urte batzutatik hona zain dudan amets bat da… Burma, nire Burma! Urteak dira Burmara joan nahi dudala (Myamar edo Birmania bezala ezaguna da ere).  Aurreko urtean ere planteatu nuen Burmara joatea baina beste ideia batengatik aldatu nuen eta Indonesiara joan. Aurtengoan ere bidaia hau egitea planteatua daukat, baina opor egunak zehaztu ondoren artuko dut erabakia. Momentuz %50 aukerak ditu eta oporrak zehaztu ondoren artuko dut erabakia eta egazkineko bileteak erosi. Gainera denbora behar da bisatua egin ahal izateko, pasaportea Berlin-eko kontsulatura bidali behar bait da, gero heurak bisatuarekin bueltatzeko. Dena den hau da planteatuta daukan ibilbidea:

Ver Ametsak (2) – Burma en un mapa más grande

Burmara joateko arrazoiak ugariak dira, baina bada bat guztiz garrantzitsua. Laos-en ibili nintzenean, denboran 10-15 urte atzera egitea zen han ikusi eta bizitzen zenuena, Burman aldiz denbora hori biderkatu egiten omen da eta denboran 30 urte atzera egitea bezala omen da, gaur egun. Hau da, piskana piskana turismo gehio ta gehio jasotzen du eta honek ohitura txarrak, eta autosdestrukziorako bidea indartzen du. Guztiz nazkagarria izan aurretik joan nahi dut hara, eta nire Asiako egonaldietan ezagutu dudan gende jator eta alaiaz disfrutatu nahiko nuke.

Bidaia Bilbon hasiko zen beti bezala, eta nire Asiako hiriburu kuttunera eramango zidan, Bangkok (ahal banu, bidaian eskalak egin behar direla aprobetxatuz Dohan e Dubaien ordu batzuk edo gau bat pasa nahiko nuke). Behin Bangkok-en egonik Kaosan Roadera jo eta ezaguna dudan Sabaidee hostalean artuko nuen ostatu, lehenik ere han ostatu artua naiz eta oroitzapen onez hasiko nuen bidaia. Gutxienez egun bat pasa nahiko nuke Bangkoken, ibian barkuren bat artu, erosketaren batzuk ere bai, masaia bat hartu eta erosketarenbat noski!

Irakurtzen jarraitzeko egin klik hemen »

esaten zuen Alaitz eta Maider-en kantu batek… eta nik ere baditut nire ametsak, hemen idatziko ditut, inork interesgarri baditu irakur ditzan, baina baita ere nire ideak nonbait pintatu beharra dudalako kuadro bat osatzen asteko.

Hurrengo urterako, 2010, hasia naiz planak egiten, informazioa batzen… eta gustuko dudan bidaia bat egitea posible ikusi dut:

Ver Ametsak (1) en un mapa más grande

Bidaia Bilbotik  Moskura (Errusia) joaten hasiko zen, berton 3bat egun pasa Transiberianorako tren biletea ateratzen dudan bidartean.

Mosku

Moskun artuko nuen tren honek Pekinen (Txina) izango zuen amaiera, baina bidean geldialditxo batzuk egingo nituen, hainbat herrialdetan, agian gaueran bat iragaten. Mongoliatik pasatzeak, Ulaan Bataarren egun pare bat igarotea eskatu luke, noski.

Mongolia

Irakurtzen jarraitzeko egin klik hemen »

Kuala Lunpurretik (KL) ain gertu egonda, egun bateko paradatxoa egitea pentsatu nuen eta egin. Bertatik idazten dizuet. Azkenean bi egun ere izan dira, atzo iritsi nintzen, baina 12etarako hotelean motxila utzi eta kalera jo nuen zuzenean.

Hotela Chinatown-en daukat, Backpacker Traveller’s Inn izena du eta ez dago gaizki, naiz eta tope egon. Ala ere, lokalizazioa mundiala da, dena dago gertu.

Egia esateko, ikusi beharreko garrantzitsuena Petronas Torre bikiak dira (gaur egon naiz bertan) eta mapan hurruti daudela eman arren, oinez hasita, ez daude ain hurrun, dana dago gertu Kuala Lumpurren, edo hori iruditu zait bestela.

Bigarren aktibitate nagusia erosketak dira. Zentro komertzial piloa daude, nahi dena aurkitu ahal delarik. Egia esan batzuetan eskertzen da hauetako batetara sartzea, aire egokituaren azpiran goxo goxo egotera, kriston beroa egiten du kalean!!

Petronas torrei dagokionez… ba… 9:30ak inguruan iritsi naiz hara. Banekien gende asko ibiliko zela eta kola handi bat egin beharko nuela pentsatzen nuen. Total, iritsi eta txartel bat eman didate nire igotzeko ordua 15:45 zela esaten. 6 ordu!! eskerrak behin txartela edukita nahi duzun tokira joan zintezkeen eta ordurako bueltatu. Horrela egin dut.

Torrei dagokionez, azpian, nola ez, kriston zentro komertzial handia du eta behin bisita hasita (dohain da), aurrena zinema batean sartzen dizute eta 3D pelikula bat jarri (betaurrekokin bai, baina ez koloredun barregarri horiek!) petronas goraipatuz. Gero segudunduko pisu bat igotzen duen igogailu batean sartzen zaituzte eta 41 segundutan, bi dorreak elkartzen dituen 58metroko zubian zaude, 100 bat metroko altueran. Horraino igo zaitezke, eta hortik Kuala Lumpurreko bista primerakoak.

Petronas Twin Towers (Autofoto )

Irakurtzen jarraitzeko egin klik hemen »

Parapat-era iritsi eta segituan neska batzuk hurbildu zitzaizkidan ingelesa ikasten zebiltzala eskolan eta etxeko lanak zituztela turista batzuekin hitz egin eta hainbat galdera egitea. Gero gainera, nik niri beraien ingelesari buruzko hiritzia eman behar nuen (nirekin hitz egin, nirekin lan egin eta nik ebaluatzen baditut, berain maisuak zer egiten du?). Ferria artu behar nuen portuan gertatu zen hau, artu behar nuen ferria tuuuuuuuuuu tuuuuuuuuuuu niri deika ari zela. Barrez nituen neskak, barrez txalupako gendea. Ongi etorri Iker!

Izan ere, orain han ez nagoela, eta atzera begira jarrita, Toba lakua izan da agian gehien gustatu zaidana, eta batez ere, beti bezala, baina orain are eta gehiago, bere gendeagatik.

Asteko esan behar da Toba laduak 1.700 km2 azalera duela, Singapoure adinako laku bat da (mendi gainetik lehen aldiz ikusi nuenean ez nuen sinesten, itsasoa dirudi eta!) eta erdian irla bat du, Somosir. Parapat lurretik lakura begira garrita kriston mendi puska ikusten da aurrean, nik irla non zegoen galdetu eta mendietara zuzendu zituzten heuren bihatzak. zer????? hori dek irla puska! Bilbotar batek egina dirudi! bere orain dela 40.000urte inguru sortu omen zen irla sumendi baten erupzio baten ondoren.

Tuk Tuk

Bale, Parapat-etik txalupa artu (7.000Rp) eta Tuk Tuk deritzon irlako auzoan geratu nintzen, Bagus Bay izeneko hotelean (kriston gela puska 70.000Rp) joan nintzen lehena. Ez naiz hoteletik hotelera merkeenaren bila ibili zale, prezio normal bat dela esan daiteke, ” High season price” obeto esanda, tenporada bajuan horren erdia izango da eta.

Erregistratu ostean, motxila gelan utzi eta Tuk-Tuk auzo horretatik paseatzea erabaki nuen buelta guztia ematen penintsulari (irlak duen penintsula bat da Tuk Tuk ) lakutik gertu. 10min oinez nindoala, etxe batetik, goitik, deika nuen aiton bat 5-6 gazterekin alboan, nora nindoan galdezka. Ibiltzen ari nintzela esan nion, helmugarik gabe. Orduan heurengana joateko eta ingelesa praktikatzeko gonbita egin zidan kafe batekin. Ados!

Inguruko herri batekoak ziren, asteburua pasatzera etorriak Tuk Tuk-era. Aitona irakaslea zen eta gazteak ikasleak. Asteburua pasaztera etorri ziren jakinik han turisterik hitz egin ahalko zutela (beraien herrian ezin). Baaaa hasieran piskat kosta zen, baina azkenerako penakin utzi nituen ia 3 ordu pasa ostean. Denetik hitz egin genuen, euskal herriaz, euskeraz, futbola (nola ez!), hango salneurriak eta hemengoak, heuren bizitzak, nirea, neskak… eta ez dakit zenbat gauza gehio. Oso interesgarria, primeran pasa nuen!

Hurrengo egunean moto bat alokatu (60.000Rp) eta irlari buelta osoa eman nion. Bidaiako egunik onena izango zen agian. Tarteka errixketan geratzen nintzen eta beti norbait gerturatzen zen hitz egitera. Horrela gasolina botatzera gelditu nintzenean argazkiko hauek agertu ziren piskanaka piskana:

Munduko gasolinera onena

Irakurtzen jarraitzeko egin klik hemen »

Medan hiri kaotikoan 40.000 Rp ordaindu nituen Indonesian inoiz izan dudan hotelik kutrena. Bertako bezero gehienak Indonesiako jendea zen eta zihur nago turista bakarra nintzela han eta baita gela berdinagatik gehiena ordaintzen zuena ere. Dena den, check-ina egin ondoren berriketan geratu nintzen beraiekin. Zenbat barre egin genuen aiton batek nirekin hitz egin nahi eta zekizkien hitzak botatzen zituen: yes! no! futboll! dinner! kiss!! ta barrez lehertzen zen tipua… ta klaro danak ere bai. Hoteleko atrakzio bihurtu nintzen.

Hurrengo egunean goiz jeiki eta lehen gauza Aeroportura, Air Asiako ofizinetara joan eta hilaren 11erako Medan – Kuala Lumpur hegazkin txartela erosi nuen eta baita 13rako Kuala Lumpur – Hong Kong txartela ere…. bidaia amaitzen ari da!!! sniff!!

64 zenbaki autobusa artu eta autobus geltoki zentralean nintzen. Iritsi bezain laister sartu ninduten autobusean eta 3 orduko bideari ekin genion. Bidean ikasleak igotzen ziren eta nirekin hizketan jarri, horrela bidaiatzea gusto bat da, hegan pasatzen da denbora!

Rickshaw bat artu (5000Rp) eta eskeini zidaten lehen guesthousean sartu nintzen, Sibaya izenekoa (70.000Rp). Motxila utzi eta herritik buelta bat ematera joan nintzen. Bidaiariak ona bi gauzetara etortzen dira: ohianean zehar trekking bat egin eta Orangutanak ikusteko. Baso hauetan dago erretserba handi bat, ia 7000 orangutanetatik gora daude  eta oso erraza da ikustea trekking bat eginez gero. Aleman pareja batek hilabeteko trekking bar artu omen du ohianean zehar. Nik ez nuen denborarik trekking-ik egiteko gero Toba lakura joan nahi banuen beraz Oranguntanak ikusteko beste bidea aukertu nuen. Egunero 8:00etatik 9:00etara eta 15:00etatik 19:00etara jaten ematen diete reabilitatuak izan diren orangutanei oihanaren hasieran. Izen ere erretserba honetan, ohianean nola bizi erakusten diete piskana piskana bizitza normala egiten ikasi arte, orangutan batzuk etxeko animaliak bezala omen zituen gendeak, eta noski, ohianean utzi ez gero, hilko ziren.

Erretserbako sarrera

Irakurtzen jarraitzeko egin klik hemen »

Ubud es la isla de la cultura y a decir verdad hay bastantes cosas para ver y hacer. Cuando llegué conocí a Tutde y me hospedé en su casa por 70.000Rp, un poco aparte de la ciudad pero cerca (5 minutos andando) y con baño y ventilador. He estado muy a gusto aquí y el tío también se ha portado de maravilla, si alguien quiere aquí su número de teléfono 08123656890, llamáis y habláis con él y hasta os irá a buscar y todo. He hablado con gente y conseguir ese precio en Ubud esta temporada es casi imposible.

Ubud map

Di una pequeña vuelta por la ciudad y después de cenar me fui a dormir, puesto que me desperté a las 3:30 y no paré en todo el día.

Al día siguiente, limpié la ropa, la colgué y salí a explorar la ciudad. Diría que son 4 calles llenas de comercio pero adecuado para hacer lo que más me gusta. Fui a Ubud Temple y vi japoneses por primera vez. Me quedé en una esquina y estuve observando a la gente… ¡qué curiosos son los japoneses! Total, después de andar por la ciudad fui a Monkey Forest. Un parque donde hay monos. Les puedes dar de comer, ver como les roban el agua a un guiri y luego lo beben, ver como un guiri sujeta un plátano e la mano con el brazo en alto y el mono trepa por sus piernas a la espalda, de la espalda a la cabeza y de la cabeza al brazo en 3 segundos, dejando al guiri flipando… muy, muy interesante jejeje

Ubud Temple

Monkey Park

Una escultura de un  Dragón Komodo en el Monkey Park

Irakurtzen jarraitzeko egin klik hemen »

Munduko tokirik turistikoena dirudi honek… aeroportura joan nintzen atzo eta hegazkineko txartelak erosi, honek bi egun Kuta-n egitera behartu nau. Parrandarako eta erosketarako tokia da hau, baina baita ondartzarako ere. Ala ere ez zait batere gustatzen eta alde egiteko desiatzen nago, gizaki okzidentalak ikutzen duen herria nola izorratzen duen garbi ikus daiteke hemen non nahi. KFC, McDonals, D&G,Starbucks… nahi duzuna eta nahi adina, sarritan 2 metro gutxiren barruan… inork ezer eskaini gabe paseatzea ezinezkoa, trafikoa eroa,  eta gauean ikusten dena negargarria. Taberna eta diskoteka moderno piloa, batzuk utsak eta beste batzuk turista talde mozkor batzuekin betea, beraientzako prestatutako espektakulo barregarriak… parranda non nahi, droga ere eskeini didate, neskak… badakit batzuek bidaiatzean hau bilatzen dutela hain zuzen, paradisu bat hondartza alboan, diskoteka eta erosketak egiteko denda piloak, martxa handia dagoena eta gainera merkea, hori da Kuta. Baina hori da nik bilatzen ez nuena, gustatzen ez zaidana… ala ere, ikusi beharreko zerbait dela deritzot. Eskerrak bihar Sumatrara noan! jeje

Ah! argazkirik ez dut atera, pare bat surfistas jositako hondartzan, baina egia dena da hau tope dagoela, ia ordu bete igaro nuen hotel baten bila. Azkenean 120.000Rp ordaintzen nabil, garesti!!